Dossiers

Sint Martinuskerk

Officiële beschrijving van het rijk:
Monumentnummer:    28079
Inschrijving register:    10 mei 1966

R.K. Kerk, in 1784 gebouwd door M. Soiron, in 1893 uitgebreid. Communiebank, 1849, preekstoel, plm. 1800, orgelgalerij XIX A.

Onderzoek Heemkunde
De kerk van Itteren waarvan het schip (middengedeelte, herkenbaar aan hardstenen omlijstingen aan de buitenzijde) nog dateert vanuit de beginfase in 1784 en ontworpen is door de Maastrichtse architect Mathias Soiron. Deze architect ontwierp ook de kapel aan de Pasestraat en heeft verder belangrijke andere bouwwerken en verbouwingen ontworpen voor onder meer het kasteel Meerssenhoven in Itteren.

Vroeger heeft er blijkbaar bij de pastorie een middeleeuws doopvont gestaan, waaruit men kan concluderen dat de parochie Itteren ouder is dan 1670.

Het koor en de sacristie werden in 1926 vervangen door een nieuw koor, sacristie en dwarspand (dwarsschip of transept) waardoor de huidige kruisvorm is ontstaan. Het interieur en met name het meubilair is begin jaren 60 van de vorige eeuw nagenoeg verdwenen.

Op 15 december 1932 is het huidige uurwerk met klok in de toren geplaatst. Op 4 juli 1943 zijn de twee bronzen luidklokken door de Duitse bezetter uit de klokkentoren geroofd om in te zetten voor de oorlogsindustrie. De huidige kerk in Romaanse stijl uitgevoerd, is op zich sober van opzet. Dat geldt niet alleen voor het exterieur maar ook voor het interieur. Eind jaren 40 is er een inventarisatie gemaakt van alle aanwezige kerkelijke objecten. In de jaren 50 van de vorige eeuw bestond het interieur nog uit een heel rijk geheel en/of ensemble. Op 11 oktober 1962 is tijdens het Tweede Vaticaans Concilie door paus Johannes XXIII tijdens een kerkvergadering besloten om de kerk meer “bij de tijd te brengen”. Dit heeft vele gevolgen gehad voor de kerken en hun interieurs.

Wilt u meer lezen hierover, koop het boek van “Monumenten in Itteren” met veel unieke, historische foto’s via info@itteren.nl.